POWRÓT




Jerzy Kopczyński


List p. Ireny Kopczyńskiej:


"Wejcherowo 23.IV. 1986 r.


por. Jerzy Kopczyński, Grodno, 3 maj 1938 r.

Przeglądając prasę z 1985 r. w nr 23 "Przyjaciółki" z dn. 6.IV.85 r. znalazłam artykuł pt. "Rodzina Czarniecczyków". Treść artykułu podsunęła mi pomysł przybliżenia młodzieży Waszego L.O. sylwetki jednego z wychowanków Waszej Szkoły - Jerzego Kopczyńskiego, który oddał swoje młode życie w wojnie obronnej 1939 r.
Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w L.O. im. Stefana Czarnieckiego w Chełmie (dawniej Gimn. Koedukacyjne im. Stefana Carnieckiego) wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Po ukończeniu S.P.P. jako podporucznik został skierowany do 81. p.strzelców grodzieńskich im. Króla Stefana Batorego w Grodnie.
W 1937 r. awansował na stopień porucznika. W 1937 r. na zawodach pomiędzy DOK 3 i Obóz Warowny Wilno zdobył I miejsce w pięcioboju olimpijskim i tym samym zakwalifikował się do Olimpijskiej Kadry Narodowej na Igrzyska Olimpijskie w Berlinie w 1940 r.
(w tekście jest - w Tokio - przyp. JK).
W 1938 r. Jerzy Kopczyński został skierowany przez DOK 3 na kurs przygotowawczy do Wyższej Szkoły Wojennej w Rembertowie.
Odznaczenia:

  1. Medal "Polska Swemu Obrońcy 1920 r." nadany dn. 19.III.1934 r.
    (Jako 10 - letni ochotnik - łącznik pułku przeszedł cały szlak bojowy z 81. pp),
  2. Krzyż Zasługi (brązowy) nadany dn.19.III.1937 r.
( - )   Irena Kopczyńska"




Opinia płk w st.spocz. Edwarda Banaszaka


"Szczecin, dnia 11 lipca 1977 r.

Edward Banaszak pułkownik w st.spocz.

Opinia o poruczniku służby stałej Jerzym Kopczyńskim z 81. pułku Strzelców Grodzieńskich imieniem Króla Stefana Batorego w Grodnie, zaginionym w czasie działań wojennych 1939 roku.

Dowodziłem 81 pułkiem Strzelców Grodzieńskich im. Króla Stefana Batorego w garnizonie Grodno od lipca 1935 r. Dowodziłem pułkiem w garnizonie i w czasie Kampanii Wrześniowej do dnia 2.10.1939 r. W pułku zastałem i poznałem w lipcu 1935 roku por. Jerzego Kopczyńskiego - dowódcę plutonu piechoty, który był jednocześnie referentem wychowania fizycznego pułku. Por. Kopczyński był wzorem młodszego oficera i to pod każdym względem. Wysokiego wzrostu, postawny i wysportowany, o charakterze pozytywnie wyrobionym, bardzo inteligentny i oczytany. Jako kolega był lubiany przez oficerów, również przez podoficerów, a zwłaszcza przez szeregowców. Por. Jerzy Kopczyński był jednym z najlepszych młodszych oficerów jako dowódca, instruktor i wychowawca. Już po trzyletniej służbie w garnizonie został, co się rzadko zdarzało, w marcu 1937 r. odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi. W Kampanii Wrześniowej dowodził 4 kompanią w drugim batalionie kpt. Krupińskiego. W czasie Kampanii okazał nieprzeciętną odwagę i szybką orientację. Przykładem i zaciętością porywał żołnierzy do walki, stale był gotów do działania. Po uciążliwym nocnym marszu na głębokich tyłach wojsk niemieckich w godzinach rannych z 11/12.09.1939 r. osiągnął pułk szosę m. Rozwady - Odrzywół, nieopodal m. Kraszków. Por. Kopczyński już jako d-ca batalionu straży przedniej maszerował przy szpicy. Stwierdzając po drugiej stronie szosy w lesie Niemców, odczekał podejście kompanii czołowej i na jej czele z bagnetem rzucił się na nepla. Zlikwidował dwie kolumny amunicyjne artylerii i rozproszył oddział piechoty niemieckiej z dwoma czołgami. Postępujący pluton pionierów wysadził i spalił ca 30 samochodów z amunicją art. Sam fakt, że w czasie walk naznaczyłem por. Kopczyńskiego b.młodego oficera p.o. d-cą baonu (w miejsce nieudolnego starszego oficera) mówi sam za siebie. Po walkach w lesie m. Przysucha pododdziały pułku od 12.09.1939 r. musiały przedzierać się w małych grupach ku Wiśle, uprawiając w drodze dywersję. Z tych walk nie powrócił por. Kopczyński.

Relację z przebiegu działań 81.pp we Wrześniu 1939 r. pisałem 15 lipca 1961 r. i przesłałem 4.08.1961 r. przesyłką poleconą (...) do Wojskowego Instytutu Historycznego w Warszawie. W notatkach oficerów i szeregowych pułku, oraz osób cywilnych nie ma niestety żadnej wzmianki o zaginionym poruczniku Jerzym Kopczyńskim.


( - )   B. Dowódca 81 pp ( - )   płk. Edward Banaszak"

(opr. na podst. materiałów p. I. Kopczyńskiej - Janusz Krzywicki)


POWRÓT